Rozegrano: sobota, 29 sierpnia 2026

Przygoda: 17. piętro / Instytut (kontynuacja „Transakcji na Criticorum")

Skład: Harald „książę" (Jonas Thiene) · Solomon Dykman · Nowicjuszka Saira · Kapitan Liora Samarah

Wieczór — rozpoznanie Amaltea Center

Zanim cokolwiek się zaczęło, drużyna spędziła wieczór na rozpracowywaniu budynku — i zebrała naprawdę dużo:

• Saira poznała na parterze Netę, wolontariuszkę roznoszącą herbatę. Z rozmowy wyszło, że Neta jest z dobrego domu — i że na wyższych piętrach są magazyny.
• Dykman próbował wejść do budynku „od frontu": najpierw stanął w kolejce weteranów i chorych do jadłodajni (kilka scen komediowych — nikt nie chciał mu trzymać miejsca), a gdy kolejka okazała się nie do przejścia, spróbował zapisać się na wolontariusza. Podczas rozmowy przyznał się do myśli samobójczych — Siostra Constancja uznała, że w tym stanie na wolontariusza się nie nadaje, i odesłała go po certyfikat do ojca Onufrego. Onufry certyfikatu nie wystawił. Drzwi frontowe zamknęły się — ale Dykman zdążył obejrzeć parter od środka.
• Harald wykonał najlepszą robotę wywiadowczą wieczoru: od Ilo — dziewiętnastoletniego Ur-Obuna kręcącego się przy budynku — wyciągnął rzeczy, których nie widać z ulicy: że ochrona jest podwójna („mapety" — dryblasy w ciężkich płaszczach i pruskich hełmach bez kolca, z pistoletami skałkowymi — oraz znacznie mniej widoczny Vigil-Sec), i gdzie wiszą przynajmniej te oficjalne kamery.

Układ z Ilo

Harald umówił się z Ilo na stroje Vigil-Sec. Ilo mówił wprost, że to bardzo niebezpieczne i że wolałby dopiero następnego dnia — ale Harald uznał to za zwykłe negocjacje i nacisnął: przed północą, bo wejście zaplanowano na tę noc.

Ilo spróbował. Vigil-Sec go złapał. Zabili go.

W cukierni „Gwiazdowe Lody", gdzie miały czekać ubrania, czekała tylko Jadzia — narzeczona Ilo. Później odnalazła Haralda: Ilo nie wrócił, ubrań nie ma. Poprosiła o pomoc w odnalezieniu go i zostawiła Haraldowi kartkę z adresem — tam można ją znaleźć, tam ma przyjść każdy, kto będzie coś wiedział o Ilo.

Noc — wejście

Plan wejścia w dużej mierze powstał na żywo — i właśnie dlatego zadziałał:

1. Saira zgłosiła się do wolontariatu i przepracowała dzień w aptece na 7. piętrze. Przed północą, przy zamykaniu budynku, poprosiła o chwilę na sprzątanie — i schowała się do szafy. Po północy zeszła klatką schodową na parter, gdzie w oświetlonej stróżówce siedziało dwóch mapetów.
2. Przez komlink rzuciła tylko, że będzie wychodziła głównymi drzwiami — a Harald spontanicznie postanowił to wykorzystać. Gdy strażnik odprowadził Sairę do wyjścia, Harald wepchnął ją z powrotem do środka i uderzył. Razem z Dykmanem, rapierem i kopniakami, zabili jednego mapeta i ogłuszyli drugiego.
3. Cała akcja odbyła się w ciemności — światło paliło się tylko w pokoju strażników. Harald i Dykman od początku pilnowali, żeby nie pokazywać twarzy, a do tego mieli na sobie stroje mapetów — hełmy i ciężkie płaszcze. Ogłuszony strażnik nie zobaczył praktycznie nic.
4. Liora na wezwanie wynajęła antygrava i czekała z boku budynku — droga ucieczki stała gotowa, zanim była potrzebna.

W stróżówce znaleźli monitory dwóch kamer: parterowej — zniszczonej wcześniej przez Sairę mocą psi — i klatki schodowej na 14. piętrze.

Poziom −1 — warsztat Mattiasa

Klatką schodową zeszli na poziom −1: garaże, pralnia, jasno oświetlone korytarze. Kamerę na dole zniszczyli — ale zdążyła ich nagrać. Na szczęście przezorność zrobiła swoje: na nagraniu widać dwóch ludzi w strojach mapetów i najwyżej kawałki twarzy.

Za zamkniętymi drzwiami znaleźli warsztat konserwatora Mattiasa. Miecz plazmowy wyciął zamek — zza drzwi padły strzały. Kiedy drużyna szykowała się do wrzucenia granatu, stary konserwator przerwał ogień i wykrzyczał, żeby stąd poszli, żeby uciekali —

— i strzelił sobie w głowę.

Z warsztatu zabrali wszystkie klucze — w tym klucz do windy towarowej. Przy windzie znaleźli gniazdo na klucz i poziomy, których nie ma na żadnym planie budynku: −3 i −4.

Pokój numer 8

Wtedy za plecami rozległ się hałas: w niesprawdzonym pokoju nr 8 siedziała zamknięta czteroosobowa zmiana Vigil-Sec. Zaczęło się wyważanie drzwi i strzelanina.

Tu sesję uratowały granaty Dykmana — bez nich czteroosobowa zawodowa zmiana najpewniej przewalczyłaby się przez drzwi. Tak zrobił się pat: oni nie mogli wyjść, drużyna nie mogła podejść.

Rozstrzygnęła Liora przez komlink: pod budynek zajeżdżały posiłki Vigil-Sec. Drużyna otworzyła śluzę wjazdową, wybiegła rampą, wskoczyła do antygrava — i rozpłynęła się w mieście.

Stan na koniec sesji

Drużyna ma:

• komplet kluczy Mattiasa — w tym klucz do windy towarowej i jeden stary, ciężki, którego nikt nie rozpoznaje,
• pewność, że winda towarowa zjeżdża na poziomy −3 i −4, których nie ma w papierach,
• mapę ochrony budynku (podwójna formacja, kamery), sprawdzoną drogę ucieczki i antygrava,
• kartkę z adresem Jadzi.

Wisi nad drużyną:

• Ilo nie żyje — a Jadzia czeka pod zapisanym adresem na wiadomość, której nikt nie chce jej przynieść.
• Dlaczego Mattias wolał zginąć, niż cokolwiek powiedzieć? Przed czym kazał im uciekać?
• Amaltea Center wie, że ktoś był w środku. Następnym razem nikt nie będzie zaskoczony.