Podsumowanie — U baronowej Katariny

Rozegrano: sobota, 31 października 2026

Skład: Harald „książę" (Jonas Thiene) · Solomon Dykman · Nowicjuszka Saira

Nieobecna: Kapitan Liora Samarah — według baronowej opuściła układ (patrz niżej)

Biały Pałac

Drużyna zdecydowała się wejść do Białego Pałacu baronowej Decados. Antygrav zostawili na parkingu dla gości, a ostatnie kilkadziesiąt metrów pokonali gondolą nad „fosą" — pustą przestrzenią oddzielającą pałac od reszty miasta.

W drzwiach przyjął ich Igor — garbaty, siwowłosy sługa baronowej — i zaprowadził do jej pokoju.

Gra w przysługi

Baronowa zaproponowała układ: jeśli dostarczą jej dowody na to, co naprawdę dzieje się w Amaltea Center, ona pomoże im — na przykład dostać się do Horizon Whisper i załatwić pilota, o którego prosili. Albo na odwrót: najpierw pomoc, potem dowód.

Przy okazji wyjaśniła, co stało się z Liorą: kapitan Liora opuściła układ i poleciała śladem własnej przeszłości. Ma to związek z pierścieniem, który nosiła na palcu i który baronowa rozpoznała. Szczegółów ani celu podróży baronowa nie chciała zdradzić. Przekazała za to list od Liory: Liora wyrusza w poszukiwaniu swojej historii, związanej z pierścieniem i jej przeszłością; może kiedyś im o tym opowie.

Ciekawostka: Dykman powąchał list swoim nadzwyczajnym węchem — i nie wyczuł na nim zapachu Liory. Podejrzane.

Panicz Antonio

Do pokoju wszedł Antonio Juarez Decados — młody panicz, podobno siostrzeniec baronowej. Ubrany po arystokratycznemu: pończochy, opięte spodnie, dopasowany szlachecki kaftan. Przyszedł z jakimiś kłopotami i baronowa wyszła z nim z pokoju, zostawiając gości samych.

Za księgą w ścianie

Drużyna zaczęła oglądać pokój. Poruszona księga w ścianie otworzyła ukryte drzwi na korytarz. Poszli nim aż do spiralnych schodów; z góry dobiegały jęki. Podejrzewali, że w pałacu może być ktoś więziony — może nawet Liora.

Na górze, w wysokiej komnacie, zobaczyli scenę jak z Frankensteina: dwa wielkie urządzenia wytwarzające sztuczne pioruny, na ogromnym stole olbrzymia postać, a nad nią, tyłem do nich, ktoś w czerwonym kaftanie odprawiający rytuał. Z boku stał mężczyzna — najpewniej Igor. Drużyna cicho się wycofała. Schodząc, usłyszeli okrzyk „Powstań!", a potem wielkie brawa.

Na samym dole ukrytego kompleksu korytarzy znaleźli niewielką celę: porządne metalowe drzwi, a przy nich golem — ceramiczno-kamienny strażnik. Rozważali walkę, ale odpuścili.

Wrócili do pokoju baronowej. Czekała na nich. Porozmawiali i weszli z nią w układ — potrzebują tylko czasu na zdobycie dowodów. Opuścili pałac.

Dolne rewiry Acheonu

W nocy drużyna kupiła mapę miasta za 15 feniksów u antykwariusza niedaleko notariusza, u którego byli wcześniej — droga jak cholera, ale o tej porze nie było wyboru.

Z mapą trafili pod adres z kartki Jadzi: zabudowania w dolnych rewirach Acheonu, zbite ciasno jak Kowloon Walled City.

Jadzia

Powiedzieli Jadzi prawdę, na ile ją znali: Ilo prawdopodobnie nie żyje — znaleźli tylko jego buty.

Jadzia mimo to obiecała pomóc:

• załatwiła im nowe ubrania — zwyczajne stroje gminu, w których nie rzucają się w oczy,
• spróbuje dowiedzieć się, kto wjeżdża i wyjeżdża z Amaltea Center, i czegoś o głównym archiwiście — zna ludzi, którzy tam pracują.

Wor Peter

Z drużyną chciał się spotkać miejscowy Wor — gospodarz dzielnicy, czyli kompleksu kamienic, w którym mieszka Jadzia. Wor Peter dobił z nimi targu:

• odda im antygrava, którego zostawili przed budynkiem,
• załatwi ślusarza,
• zdobędzie informacje,

a oni będą mu winni przysługę — do wykorzystania w przyszłości, niedaleko stąd.

Drużyna dostała kwaterę i przespała noc.

Rano — dowód dla baronowej

Rano odzyskali antygrava (tego wynajętego jeszcze przez Liorę). Przygotowali kopię raportu z Amaltea Center, który Dykman kiedyś zeskanował, i zawieźli go do Białego Pałacu.

Baronowa przyjęła dowód — układ stoi. Umówili się w astroporcie, gdzie stoi Horizon Whisper.

Astroport — ślusarz i Abdul al-Malik

Drużyna pojechała do portu własnym antygravem. Igor przyleciał gwiazdowozem baronowej — białym, smukłym, ze znakiem modliszki na burcie. Konstabli portowych nie było nigdzie — baronowa dotrzymała słowa.

Na miejscu wyszło, że układ nie został dogadany do końca: nie było ślusarza. Horizon Whisper stał zamknięty. Baronowa ściągnęła ślusarza dopiero na wezwanie — a ten nie otworzył zamka żadną sztuczką, tylko po prostu go rozwiercił.

Trwało to długo. Na tyle długo, że na plac przyszedł miejscowy szlachcic, Abdul al-Malik, z konstablami — zapytać, co się tu dzieje. Sytuację rozwiązał Igor: zaczął Abdulowi grozić czymś związanym z jego siostrą. Abdul odpuścił i odszedł. Zanim to zrobił, drużyna poprosiła go o przekazanie księciu al-Malikowi, że planecie grozi coś strasznego.

Z Horizona wyciągnęli złoto — pieniądze od Cesarskiego Oka na zakup klucza gwiezdnego. Załadowali je na gwiazdowóz baronowej i polecieli do domu aukcyjnego.

Dom aukcyjny — Mika i klucz

W domu aukcyjnym czekał na nich książę Mika al-Malik — wiadomość od Abdula dotarła. Drużyna powiedziała mu tyle: w Amaltea Center coś się dzieje, oni mają na to dowody, a to, co tam się dzieje, zagraża planecie. Żadnych szczegółów. Mika w ogóle się tym nie przejął. W pewnym momencie wkurzył się na Dykmana, oznajmił, że idzie do łaźni, i wyszedł, ignorując ich zupełnie.

Transakcja i tak doszła do skutku: drużyna zapłaciła i odebrała klucz gwiezdny do nieznanego świata — klucz otwierający drogę z wrót na Czarnobogu. Misja-przykrywka z Byzantium Secundus jest tym samym zamknięta: aukcja się odbyła, klucz kupiono.

Powrót do Białego Pałacu

Z kluczem drużyna wróciła do baronowej. Horizon Whisper został przetransportowany na prywatne lądowisko przy Białym Pałacu. Rozwiercony zamek porządnie naprawiono — nie prowizorka na kłódkę, tylko solidna robota.

Pilotem, którego baronowa przydzieliła drużynie zgodnie z układem, okazał się nie kto inny jak jej siostrzeniec, Antonio Juarez Decados.

Dykman w pojedynkę ruszył w korytarze pałacu i natknął się na Igora. Zaczęli się układać: informacje w zamian za pomoc. Do niczego konkretnego nie doszło.

Sesja skończyła się na naradzie: odlecieć stąd czy zostać?

Stan na koniec sesji

Drużyna ma:

• Horizon Whisper — odzyskany, naprawiony, stoi na prywatnym lądowisku Białego Pałacu,
• klucz gwiezdny do nieznanego świata (z wrót na Czarnobogu) — misja z Byzantium Secundus wykonana, pieniądze Oka wydane,
• układ z baronową Decados — dowód dostarczony, konstable zniknęli, statek odzyskany, pilot przydzielony,
• pilota: Antonia Juareza Decadosa, siostrzeńca baronowej,
• list od Liory — bez jej zapachu,
• ubrania gminu od Jadzi i obietnicę informacji o ruchu w Amaltea Center i o głównym archiwiście,
• Wora Petera jako sojusznika: antygrav, ślusarz, informacje — za przysługę,
• mapę miasta,
• kopię raportu z Amaltea Center (oryginalny skan Dykmana nadal w glowie Dykmana).

Wisi nad drużyną:

• Statek stoi na ziemi baronowej, a pilotem jest jej siostrzeniec. Horizon Whisper jest „odzyskany" dokładnie na tyle, na ile pozwoli baronowa.
• Co baronowa robi w ukrytej komnacie? Olbrzym na stole, pioruny, „Powstań!" — i golem pilnujący celi na dole. Drużyna wie, że to widziała; baronowa nie wie, że wiedzą.
• List bez zapachu Liory. Kto go napisał? Czy Liora naprawdę odleciała — i czy z własnej woli?
• Pierścień Liory — baronowa go rozpoznała. Skąd?
• Antonio — z czym przyszedł do ciotki? I dlaczego akurat on ma lecieć z drużyną?
• Igor — Dykman próbował z nim handlować. Igor ma teraz pojęcie, że drużyna szuka informacji.
• Mika al-Malik zlekceważył ostrzeżenie — ale wie, kim są i czego szukali.
• Dług u Petera — przysługa nie została jeszcze nazwana.
• List gończy nadal wisi w mieście. Amaltea Center nadal stoi, nizsze poziomy nadal nietknięte.