← Gasnące Słońca
Transakcja na Criticorum

11.07.2026

Transakcja na Criticorum

Uczestnicy sesji

Artur Artur
Eli Eli MG
M Mon
Macko Macko
Punkty Doświadczenia
Artur Artur
+5 PD
M Mon
+6 PD
Macko Macko
+5 PD

Podsumowanie sesji 1 — Criticorum: Transakcja

Rozegrano: 11 lipiec 2026

Skład: Harald / „książę" (Jonas Thiene) · Liora Samarah · Solomon Dykman · Saira

Nieobecni: gracz Anzana Ychwacha nie dołączył — wątek mnicha pod rampą nie został zagrany (scena czeka; Anzan może dogonić drużynę w Acheonie)




Dzień pierwszy — lądowanie i przenosiny do Acheonu

  1. Horizon Whisper wylądował w Port Authority w prowincji Ost na Criticorum.
  2. Drużyna przeszła kontrolę celną bez incydentów.
  3. Stamtąd polecieli dalej własnym statkiem do Acheonu — stolicy planety i właściwego celu podróży (tam prowadził kod transakcyjny).
  4. W Acheonie zatrzymali się w tawernie „Pod Aerofłotem" — lokal w mocno rosyjskim klimacie.

Dzień drugi — rekonesans notariatu

Drużyna rozpracowywała adres transakcji — notariat Brata Iosefa Caela (kancelaria „Cael i Wspólnicy") — z trzech stanowisk jednocześnie:

  • Dykman wynajął pokój na piętrze antykwariatu sąsiadującego z notariatem i obserwował ulicę z okna.
  • Saira obserwowała okolicę z poziomu ulicy, krążąc po dzielnicy.
  • Książę (Harald) siedział w kawiarni naprzeciwko notariatu.

Po namyśle drużyna kupiła comlinki na rękę — takie, które trzeba naciskać, żeby mówić (push-to-talk) — do łączności między stanowiskami obserwacyjnymi.

Wieczór — kula śnieżna w tawernie

Wieczorem w „Pod Aerofłotem" (na miejscu byli książę i Saira) zjawił się mężczyzna z obandażowaną głową i przewiązanym prawym okiem (w notatkach MG: Dagen, posłaniec Czarnego Chóru). Zostawił kulę śnieżną z miniaturowymi zabudowaniami Ostatniej Przystani — taką, jakie sprzedaje się na zbiórkach dla weteranów Czarnoboga.

Saira obejrzała kulę i znalazła na niej numer 72183 — numer swojej dziecięcej grupy ewakuacyjnej z Czarnoboga — oraz wskazanie: tej nocy, klinika św. Rafy.

Noc — klinika św. Rafy

Do kliniki poszli we trójkę: książę, Saira i Dykman. Klinika św. Rafy to szpital dla biednych, weteranów ostatnich wojen Hazatów i uciekinierów ze Stygmatu.

Na miejscu czekali: pani porucznik Czarnego Chóru — twarda, krótko ścięta, siwowłosa oficer (w notatkach MG robocze imię: Mara Kessel) — oraz obandażowany posłaniec.

Przebieg rozmowy:

  • Porucznik przekazała prośbę-żądanie: Saira ma oddać bursztyn na rzecz Chóru. Saira odmówiła i mocno się wkurzyła.
  • Negocjacje przejęła reszta drużyny, przede wszystkim książę. Propozycje:
  1. Porucznik znajdzie dla drużyny Instytut (jego prawdziwą lokalizację);
  2. w zamian Chór „jakoś potem" otrzyma bursztyn — a najlepiej niech rebelianci z Chóru sami go sobie odbiorą;
  3. propozycja końcowa: bursztyn zostaje przekazany notariuszowi zgodnie z planem, a chwilę po przekazaniu ludzie Chóru odbijają skrzynię od notariusza. Drużyna formalnie czysta, transakcja (i misja Cesarskiego Oka) niezerwana, Chór ma bursztyn. Tak to zostało przygotowane.

Czego drużyna dowiedziała się w klinice:

  1. Istnieje Instytut. Nikt nie wie, gdzie jest — wiadomo tylko, gdzie jest jego biuro: na jednym z pięter budynku Amaltea Center w Acheonie.
  2. Agent Chóru dostał się do tego biura i zdobył fragment raportu. Gracze zobaczyli ten fragment: opisane są eksperymenty z bursztynem na „obiektach" — prawdopodobnie na UrObunach — w tym na osobach zainfekowanych symbiontem. Według raportu bursztyn zatrzymuje rozwój symbionta. Jest też wzmianka, że „pozwala otwierać nowe ścieżki" — bez żadnego wyjaśnienia. Na tym fragment się urywa.
  3. Czarny Chór istnieje, a Helena Voss żyje — przebywa w tym momencie na Stygmacie (planeta Stygmat).
  4. Chór bardzo potrzebuje bursztynu: na Czarnobogu wciąż walczy pozostała grupa ludzi, część z nich jest zainfekowana, a bursztyn mógłby powstrzymać przemianę — uratować tych ludzi.
  5. Jak Chór trafił na Instytut: zauważyli, że osoby zarażone symbiontem są przewożone ze Stygmatu na Criticorum. Idąc po nitce do kłębka, złapali jednego z przewoźników. Człowiek zginął podczas przesłuchania / w wyniku przesłuchania, ale zdążył wyjawić, że zarażeni są przekazywani Instytutowi, a biuro Instytutu działa pod przykrywką budynku Amaltea Center. W ten właśnie sposób Chór dowiedział się o budynku — i dlatego wysłał tam swojego człowieka po dokumenty.

Dzień trzeci — transakcja

Rano, ok. 10:00 — umówienie

Dykman / książę poszedł do notariatu umówić przekazanie bursztynu. Notariusz poprosił, żeby odbiór nastąpił dopiero o 18:00 — „coś się stało".

Książę podsłuchał, jak notariusz rozmawia przez komunikator ze skupującym: dowiedział się, że coś nie będzie gotowe przed 18:00.

Przygotowania

  • Drużyna kupiła wcześniej na targu prosty radiowy tracker — pluskwę i odbiornik. Pluskwę ukryli w skrzyni z bursztynem.
  • Wynajęli antygraw — furgonetkę latającą na poduszkach antygrawitacyjnych.

18:00 — przekazanie bursztynu

  • Pod notariat (pod antykwariat obok) podjechali furgonetką Liora i książę.
  • W pokoju notariusza towar ocenił łysy facecik w okularkach (rzeczoznawca skupującego): odłupał odrobinę bursztynu, spalił ją, dodał do jakiegoś specyfiku i wypił — po czym potwierdził, że to właściwy towar.
  • Nastąpiło przekazanie: drużyna oddała bursztyn, w zamian dostała 20 000 fenixów — skrzynka 30×40×50 cm, bardzo ciężka, ok. 200 kg — przekazana na podnośniku do ich furgonetki.

Zasadzka na Chór

  • ~5 minut przed finałem transakcji Saira zauważyła w okolicy wojskowy antygraw z dziesięcioma uzbrojonymi po zęby ludźmi.
  • W momencie ładowania skrzyni z pieniędzmi do furgonetki — strzały i krzyki z bocznej alejki za notariatem.

Masakra w alejce

Drużyna mimo strzałów odjechała. Po ok. minucie zatrzymali się i wrócili pieszo. Zastali:

  • notariat zamknięty;
  • żadnych żołnierzy ani wojskowej furgonetki — zniknęli bez śladu;
  • w tylnej alejce za notariatem — ciała członków Chóru: mężczyzna z obandażowaną głową (ten od kuli śnieżnej), siwowłosa pani porucznik i trzech innych rebeliantów. Wszyscy nie żyli — najprawdopodobniej zabici przez żołnierzy z wojskowego antygrawa.

Planowane odbicie bursztynu przez Chór skończyło się rzezią. Moze ktoś wiedział że przyjdą?

Pościg za skrzynią

Pluskwa w skrzyni z bursztynem nadawała. Skrzynia odjechała furgonetką odbiorców, a drużyna ruszyła za sygnałem taksówką.

Trop doprowadził ich przed budynek Amaltea Center.

Tu skończyła się sesja.




Stan na koniec sesji

Drużyna ma:

  • 20 000 fenixów w skrzyni ~200 kg (trzeba ją gdzieś bezpiecznie ulokować),
  • odbiornik trackera z aktywnym sygnałem pluskwy — sygnał prowadzi do Amaltea Center,
  • Przepisany przez Dykaman fragment raportu Instytutu (bursztyn zatrzymuje rozwój symbionta; „pozwala otwierać nowe ścieżki"),
  • wiedzę, że Helena Voss żyje i jest na Stygmacie,
  • comlinki na rękę, wynajęty antygraw, pokój w antykwariacie, kwaterę „Pod Aerofłotem".

Wisi nad drużyną:

  • Kto wysłał żołnierzy? Czy zasadzka była przygotowana?
  • Komórka Chóru na Criticorum jest zmasakrowana — kontakt z Heleną urwany, chyba że ktoś przeżył.
  • Misja Cesarskiego Oka (Opat Emerys Kavel) w połowie wykonana: wiedzą już, co robi bursztyn; nie wiedzą, kto stoi na szczycie łańcucha. Trop prowadzi do Amaltea Center — i głębiej.
  • Saira: odmówiła Chórowi — a kilka godzin później ludzie Chóru zginęli. Jej matka żyje, ale jest na innej planecie (Stygmat).